Toen Pater Martien  in 1982 zelf getroffen werd door een tropisch virus en hij zich verder in een rolstoel moest voortbewegen, werd het hem dubbel duidelijk dat de invalide Congolese medemens een “verloren” leven leidt.

Waar de gezonde Congolees al grote moeite heeft zich een menswaardig bestaan te verwerven, is het voor invaliden al helemaal onmogelijk. Als de familie geen eten en een bed kan geven – zelfs veel gezonde mensen hebben die minimale voorzieningen niet -  dan is langzaam wegkwijnen de enige toekomst...

Vanuit die observaties en ervaringen heeft Martien het Centre Simama zo'n 20 jaar geleden opgericht. Samen met het çomité des gestionnaires' geeft hij leiding aan het Centre.
 

                      Martien voor de ingang van het Centre

                  Martien Konings, hier met twee gestionnaires